كند وبجا آورد ودر قنوت هفت امر سنت است أول الله أكبر گفتن قبل از قنوت دوم دست بالا كردن تا نزديك گوش در وقت تكبير سيم آنكه در وقت قنوت دستها را بالا بدارد برابر روى ومحاذى آسمان چهارم آنكه انگشتان را به هم بچسباند مگر دو انگشت بزرگ كه از انگشتان ديگر دور سازد پنجم تطويل كردن قنوت ششم كلمات فرج در قنوت خواندن وآن اين است لا إله الا الله الحليم الكريم لا إله الا الله العلي العظيم سبحان الله رب السماوات السبع ورب الأرضين السبع وما فيهن وما بينهن وما تحتهن وما فوقهن ورب العرش العظيم والحمد لله رب العالمين بعد از آن بگويد اللهم اغفر لنا وارحمنا وعافنا واعف عنا في الدنيا والآخرة هفتم بلند خواندن پيش نماز ومنفرد قنوت را وآهسته خواندن مأموم آن را واما آن سه امر كه در قيام مكروه است أول دست بر كمر زدن به طريق متكبران دويم تورك نمودن يعنى سنگينى خود را گاهى بر پاى راست وگاهى بر پاى چب انداختن سيم كفها را بعد از قنوت بر رو ماليدن ( 1 ) ودر قنوت كردن به فارسي ميانه علما خلاف است وأصح آنست كه جايز نيست ودر كتاب حبل المتين بيان آن شده فصل چهارم در بيان آنچه تعلق به قراءت فاتحه وسوره دارد وواجب است قراءت فاتحه وسوره در ركعت أول ودويم از نمازهاى پنجگانه اما در ركعت سيم وچهارم مصلى مخير است اگر خواهد فاتحه بخواند واگر خواهد تسبيحات اربع چنانچه به تفصيل مذكور خواهد شد وآنچه تعلق به قراءت فاتحه وسوره دارد سى ودو امر است يازده امر واجب وده امر سنت وپنج امر مكروه وشش امر حرام اما يازده امر واجب أول آنكه فاتحه وسوره به زبان عربى خوانده شود پس اگر به زبان ديگر ترجمه آن را بخواند نماز باطل است دوم حرفها را از مخارج مقرره اخراج نمودن سيم اعراب ألفاظ وتشديد را ملاحظه كردن چهارم موافق يكى از هفت قراءت مشهور خواندن ولازم نيست كه از أول تا آخر به يك قراءت بخواند پس اگر بعضي را مثلا به قراءت عاصم وبعضي را به قراءت حمزه وبعضي را به قراءت باقي قراء بخواند جايز است بلكه سنت است كه در قرآن خواندن التزام يك قراءت نكند پنجم مقدم داشتن فاتحه بر سوره يس اگر به سهو سوره را مقدم دارد نوبت ديگر بعد از فاتحه سوره را بخواند واگر عمدا سوره را مقدم دارد نماز باطل است ششم آنكه در ميان ألفاظ قراءت فاصله واقع نشود خواه سكوت طويل وخواه به يك كلمه كه غير قرآن ودعا باشد اما فاصله به هر يك از قرآن ودعا جايز است به شرط آنكه انتظام قراءت فوت نشود هفتم آنكه اگر مصلى مرد

--> ( 1 ) در نماز واجب صدر دام ظله .